Alek Rogoziński - Bardzo cichy rozwód.pdf

(1572 KB) Pobierz
Oświadczenie
Jak zwykle z  ręką na sercu zapewniam, że wszyscy
bohaterowie niniejszej powieści są zmyśleni, a  opisane
wydarzenia powstały tylko w  mojej rozszalałej wyobraźni.
Książka ta nie jest też poradnikiem i  nie należy starać się
wcielać w  życie opisanych tu wyczynów. No chyba że marzy
Wam się kilka lat w  spokojnej, cichej celi na Białołęce albo
w jakimkolwiek innym miejscu odosobnienia. Co w sumie wcale
nie jest takie dziwne, zważywszy na zasłyszaną przeze mnie
niedawno wypowiedź jednej z  moich przyjaciółek, która –
patrząc na swoje trzyletnie dziecię, próbujące zjeść pilota od
telewizora – stwierdziła filozoficznie: „Jakbym tak zabiła
mojego eksmęża, to wlepiliby mi pewnie dwadzieścia pięć lat,
wyszłabym po piętnastu i akurat toto byłoby już dorosłe”. Także
róbcie, co tam chcecie. Ale w  razie czego nie miejcie do mnie
pretensji.
 
Alek
Postaci
Zuzanna Borowik
– niezbyt szczęśliwa w  swoim
małżeństwie trzydziestoparolatka, wplątana w  aferę,
przy której nawet sensacyjne przygody przeżywane przez
bohaterki jej ulubionych powieści kryminalnych wydały
jej się znienacka nudziarstwem.
Kacper Borowik
– mąż Zuzanny, pozornie spokojny
i flegmatyczny informatyk, skrywający o jedną tajemnicę
za dużo.
Karina Ogłońska
– najlepsza przyjaciółka Zuzanny,
podejrzewająca,
że
oboje
Borowikowie
nagle
z nieznanych przyczyn zwariowali.
Anna Pastusiak
– mama Zuzanny, uważająca, że choć
jej córka nigdy nie była do końca zdrowa na umyśle, to
tym razem pobiła wszelkie rekordy.
Edmund Borowik
– ojciec Kacpra, mający absolutnie
stoicki stosunek do szaleństwa swojej pociechy.
Waldemar Kosiński
– współpracownik Kacpra, od lat
skrycie podkochujący się w jego żonie.
Alan „Paula” Muller
– młody człowiek, który zauroczył
się nie tą osobą, co trzeba, i  tym samym ściągnął sobie
na głowę nie lada kłopoty.
Jola Lato
– dama lekkich obyczajów, która przez
przypadek wplątała się w walkę dwóch zwalczających się
wzajemnie mafii i nie wiedziała, jak się z niej wyplątać.
Marian „Kaszalot” Kowalski
– pozbawiony skrupułów
mafiozo, wizualnie idealnie konweniujący ze swoją
ksywką.
Stefek „Czarny” Paździoch
– podwładny Kaszalota,
przekonany, że sprzątnięcie z  tego świata dwóch osób,
w  dodatku niemających nic wspólnego z  bandyterką,
zajmie mu mniej czasu niż podlewanie kwiatków w domu
jego mamy, tym bardziej że z  sobie tylko znanych
przyczyn ta przerobiła swoje M3 w ogród botaniczny.
Jureczek „Białasek” Jóźwicki
– drugi z ludzi Kaszalota,
obdarzony ilorazem inteligencji kurczaka i  z  powodu
związanej z tym niezdolności do samodzielnego myślenia
wykonujący ślepo każde polecenie swojego bossa.
Tomasz „Tandoor” Winnicki
– największy konkurent
Kaszalota w  walce o  władzę nad stołecznym światem
przestępczym.
Artur Ciszewski
– premier rządu, bardzo dyskusyjnie
interpretujący
znaczenie
słowa
„praworządność”
i uważający, że naginanie przepisów jest dozwolone, o ile
przynosi mu wymierne korzyści.
Patrycja Ciszewska
– córka Artura, słusznie uznawana
przez wszystkich za najbardziej rozsądną osobę w swojej
rodzinie.
Zenon Filipiuk
– opozycyjny senator, pragnący za
wszelką cenę udowodnić, że premier powinien rządzić co
najwyżej osobami, z którymi będzie siedział w jednej celi.
Olaf Mazurkiewicz
– sąsiad Borowików, uważający, że
wszystko w życiu jest lepsze od nudy.
Lukrecja Adamowicz
– dyrektorka Muzeum Wojska
Polskiego, która nie miała żadnych przeczuć, że dwie na
pozór miłe osoby mogą w  jej placówce dokonać
większych szkód niż wojska Alaryka w  starożytnym
Rzymie.
Jan Morawski
– biznesmen, wiodący – ku swojej zgubie
– mocno rozpustny tryb życia.
oraz gościnnie:
Zgłoś jeśli naruszono regulamin